Hoi, ik ben Marieke

De maker van het Grote Depri Doe Boek.

Maar.. wie ben ik eigenlijk? Nou, optimistisch, avontuurlijk, illustratrice, creatief, wereldverbeteraar, vroeger marketing manager en een vrolijke dromer natuurlijk!...

Ehm... ja.

Precies ja. Totdat ik al die dingen opeens even niet meer was. In de zomer van 2015 - terwijl ik toch al 2,5 jaar superhappy met mijn man Lars in Australie woonde - en van tekenen mijn beroep had weten te maken - verdween ik plotseling in een wolk van slapeloosheid, angst en paniek. Zo urgent dat ik binnen 6 weken moest (laten) besluiten dat het niet meer ging - en mijn vader me op kwam halen.

We emigreerden terug naar Nederland. Daar zat ik dan (of was ik het nog wel?). Met een akelige angststoornis of diepe depressie of behoorlijke burnout of hoe je het ook wil noemen. (ik kreeg al deze labels van diverse therapeuten..) Zonder een idee of enige hoop of en hoe ik hier ooit uit zou komen. Of nee - eigenlijk zeker wetend dat ik nooit meer beter zou worden.

Einde avontuur. Einde Marieke?

Of was het een nieuw begin? Ja dat was het. Langzaam maar zeker kwam er weer licht. Krabbelde ik op. Ik werd beter door elke dag weer dingen anders te doen.

Toen ik weer helemaal was opgebloeid maakte ik dit boek voor mezelf. Omdat er zoveel mensen, dingen en trucs waren die echt hielpen. Mensen en verhalen die me echt ondersteunden. En nu wil ik dit ook doorgeven aan jou, en iedereen die het aanspreekt of kan gebruiken.  Ik heb nooit bedacht om schrijver te worden (al ben ik wel illustratrice). Maar nu dit bijzondere boek er is schijnt het een ander, positief, licht op elke mentale dip, of het nu burn-out, angst of depressie is. Je bent niet gek, je maakt een periode door. Een periode waar je ook (juist!) recht heb op lichtheid, schoonheid en inspiratie. En wat mooie tekeningen!

Toen de uitgever er niet in geloofde, gaf ik het boek zelf uit.

Ik wilde er 25 laten drukken. Al zou ik maar 1 iemand anders helpen om zich minder alleen te voelen, dan was dat al het mooiste wat ik kon doen.

Dat het boek nu al 45.000 mensen zou mogen helpen in Nederland en België. Dat ik elke week dankberichten zou krijgen. En dat het boek zelfs in Australië uit zou komen. Daar had ik geen idee van. Ik wilde gewoon dat ene lichtje zijn. Die van een zwart gat een tunnel maakt. Zodat we stap voor stap samen de weg naar buiten weer vinden.

We maakten het nog 2 keer mee, mijn man en ik. Zo verschrikkelijk donker. Je kunt alles weten, maar je brein kan het overnemen. Maar er blijft altijd 1 lichtje. Ik vond het weer. Kwam er sterker uit. En ik ben heel dankbaar, dat ik dat lichtje door mag geven aan iedereen die nog in het donker zit.

Je doet het niet alleen.

En als ik dit kan, kan jij het ook.

Veel liefs, Marieke

Wil je meer lieve berichten? Ik stuur lieve gedichtjes en tekeningen in je brievenbus, je geeft je hier op.

Persoonlijke support van mij? Kijk eens bij dit video support programma dat ik maakte bij het Grote Depri Doe Boek.